Turbofladry są rozwiązaniem pochodzącym z USA; tam też testowanym naukowo oraz wdrażanym przez postępowych ekologicznie farmerów. Stanowią swoistą fuzję pastucha elektrycznego i klasycznego fladru - czynią przewód linii fladr widocznym, sam zaś widoczny i słyszalny fladr odczuwalnym na wypadek ewentualnej próby zbliżenia. Ich intencją jest zatem wywołanie efektu zbieżnego działaniu ogrodzenia elektrycznego w kontekście zaniechania ataków przez drapieżniki.

Technicznie, są to

  • paski pionowego materiału rozwieszone zgodnie z zasadami konstruowania fladrów, na przewodzie elektrycznym umieszczonym 70-75cm nad ziemią (na wysokości wzroku dorosłego wilka północno-amerykańskiego - uwzględniono wzrost w kłębie i sposób poruszania) - funkcja ostrzegawcza
  • widoczny przewód pod napięciem lub taśma około 15cm nad gruntem (zapobiegawczo przeciw próbom przeczołgiwania), konkretnie na wysokości dolnej krawędzi pasków fladr - funkcja stricte prewencyjna
  • przewód pod napięciem na wysokości 100cm (ponad górną linią fladr) - znaczenie asekuracyjne.