Skuteczność wymienionych środków pozostaje w fazie eksperymentalnej i/lub opiera się na ich epizodycznym wykorzystaniu jako środka prewencyjnego wobec zagrożeń ze strony drapieżników innych niż wilki (kojot, puma, gepard).

  • tzw. elektroniczny strażnik (ang. Electronic Guard)

Elementy świetlno-dźwiękowe rozmieszczone na słupach i drzewach wokół pastwiska, włączane automatycznie po zmroku (każde posiada czujnik światłoczuły), emitujące w losowych odstępach czasowych sygnały dźwiękowe i świetlne. Tego typu urządzenia znalazły swoje zastosowanie w Europie jako środki zapobiegawcze - ostrzegają dzikie zwierzęta o potencjalnym niebezpieczeństwie przy drogach (samochody) i w pobliżu torów (pociągi).
W idealnych warunkach (doświadczalnych), czasowej aktywacji dokonują obroże telemetryczne monitorowanych drapieżników (np. pary wiodącej wilczą grupę rodzinną), jeśli pojawią się one w pobliżu pastwiska. Jest to metoda skuteczna, lecz kosztowna i pracochłonna (wcześniejsze odławianie zwierząt celem założenia obroży, inwentaryzacja lokalnej populacji).[1]
Innym proponowanym rozwiązaniem są urządzenia dźwiękowe imitujące wilcze wycie - głośniki zainstalowane na terenie pastwiska, włączane w stałych lub różnych odstępach czasowych. Z naukowego punktu widzenia jest to metoda mocno dyskusyjna - sprzeczna z behawiorem wilka szarego. Może dezorientować działając sprzecznie - zachęcając zaciekawione wilki do podchodzenia. Godniejsze uwagi byłoby zastosowanie w tym miejscu urządzenia odtwarzającego szczekanie psa stróżującego.

  • warunkowana awersja pokarmowa (ang. Conditioned Taste Aversion)

Badania naukowe nad wywołaniem u drapieżników sztucznej niechęci do określonego typu pokarmu dotyczą wykorzystania obroży elektrycznych (z których aktualnie rezygnują profesjonalni trenerzy psów). Ich działanie opiera się na aplikowaniu zwierzęciu niegroźnych impulsów elektrycznych, jeśli prezentowane zachowanie jest niemile widziane - docelowo wykluczone - w przyszłości. W tym przypadku obroże miałyby być zakładane odławianym drapieżnikom zasiedlającym wybrany teren i aktywować się w momencie zbliżania do wypasanych zwierząt (wytyczona granica).

Należy mieć na uwadze, że periodyczna obecność człowieka (ognisko, monitoring konny lub pieszo), pastuch elektryczny, mieszane ogrodzenie pod napięciem, czy innowacyjne zastosowanie nienaturalnie widocznego koloru ogrodzenia - powinny być podobnie rozważane w kategoriach środka awersyjnego.

[1] Sytuacja wykonalna - wzorcowym przykładem perfekcyjnego monitoringu jest populacja wilka w Szwajcarii.

powiązane wpisy (news):
Obroża elektryczna jako element ochrony wypasanych zwierząt