Wypas w granicach obszaru parku narodowego. Niestrzeżone ogrodzeniem owce + pojedynczy typowy pies zaganiający, pomocny towarzysz i wierny druh.
Wilcze szczenię nagle pozbawione opieki – matka w jego obecności odstrzelona w trakcie  nocnego polowania.
Kusząca padlina (wybite stado) pozostawiana śladem po dzikich terenach pastwiska, celem odszkodowania.

Pasterz i wilk nigdy nie będą żyć w zgodzie.

Rochette opowiada ekologiczną bajkę ilustrowaną kanonem koegzystencji z drapieżnikami. O pojedynczym wilku, atakującym i migrującym ponad własne siły i potrzeby, pomijając statystyczne racje. Całość wstawia w idylliczne, niemalże malarskie, opisy przyrody plecione magią ekosystemowego balansu przez aktywny rok, aż po piękno ciszy zimą. Bardzo trudno oprzeć się wrażeniu lustrzanej wycieczki po Yellowstone.

Wilczyca - o amerykańskim wilku przekraczającym granice rezerwatu
Książka dedykowana “Szóstce” oraz niezwykłej sympatii, jaką ją solidarnie obdarzono w parku Yellowstone.Oparta na szczegółowym wywiadzie i skrupulatnych notatkach obserwatorów. Spektakl rozgrywający się na tle procesu reintrodukcji wilka do Yellowstone.

Druga niepisana część lektury jest decyzją autora. Pełnym symboliki, pozbawionym naukowego gruntu obrazem pojedynku człowiek - wilk, którego przebieg z powodzeniem może się rozgrywać w wyobraźni samotnego bohatera. Żaden z obu przeciwników nie zamierza przegrać.

W rzeczywistości znaczenie owego ilustrowanego opowiadania jest szersze i głębsze.

Sytuacja wilka różni się radykalnie

  • na kontynencie amerykańskim regularnie się na niego poluje (w tym stanowe sezony łowieckie), a bydło wypasa konno na otwartym pustkowiach.
  • na kontynencie euroazjatyckim pasienie przetrwało w swej pierwotnie wędrownej postaci, stacjonarnie w rejonach ograniczonych górami i/lub sąsiedztwem lasu, zaś pod parasolem UE wilk szary pozostaje pod ścisłą ochroną gatunkową.[1]

Pasterstwo jest wiekowym fachem, jednym z najstarszych w historii świata, sięgającym korzeniami ku tureckiej Anatolii 3000 lat p.n.e. Zanik tejże tradycyjnej sztuki byłby wielką stratą nie tylko dla folkloru, ale i dla ekonomii rodzimych górskich rejonów, gdzie ma ono znaczenie strategiczne. Wraz z rozwojem technologicznym, w rytm ogólnej świadomości ekologii i zmian w środowisku zachodzących na skutek jego eksploatacji (brak pastwisk, anomalie pogodowe wywołane zmianami klimatycznymi, mutacje chorób), zawód pasterza budzi coraz większe zainteresowanie. Jego zadaniem jest płoszenie (doraźnie) i zniechęcanie (permanentnie) potencjalnych drapieżników pojawiających się w pobliżu pasącego inwentarza, obserwować stan zdrowia zwierząt osobniczo oraz przeprowadzać je stadem wyznaczonym szlakiem / terenem.

Gaspard wyciągnął wnioski z doświadczenia paktem niepisanego rozejmu – zakupił parę psów pasterskich, rasy terytorialnych specjalistów, stróżujących pospołu współpracując z nowym, zaganiającym, psim pomocnikiem.

Natura relacji pies-wilk
LGD jest jedynym współczesnym typem psa, posiadającym kompetencje pozwalające na wyparcie drapieżnika z prywatnego terytoriumDla domowego psa każda konfrontacja tejże kategorii stanowi realne, czasem śmiertelne niebezpieczeństwo.

[1] Wg wytycznych, konkretny osobnik może utracić swój status chroniony w bardzo specyficznych okolicznościach - uzasadnionego zagrożenia życia człowieka lub bezpieczeństwa zwierząt, wobec których zastosowane etyczne formy zapewnienia bezpieczeństwa okazały się nieskuteczne.