historyczna dyspersja populacji wilka w Europie a specjalizacja psów typu LGD

via European Wilderness Society (Jul.17th, 2018)

Portal EWS udostępnił niezwykle ciekawą mapkę ilustrującą orientacyjne rozmieszczenie wilczej populacji z 1980 roku (kiedy jej stan osiągnął najniższy poziom, zagrożony wyginięciem) w zestawieniu z historycznym pochodzeniem sprawdzonych ras psów przeznaczonych do ochrony zwierząt gospodarskich.

W porównaniu z aktualną sytuacją - około 20 000 osobników migrujących po Europie - podział na kraje (a nawet ich poszczególne regiony) pro-ekologiczne (czyli przyjazne koegzystencji działalności człowieka z naturą tego drapieżnika, i kraje radykalnie się temu sprzeciwiające) staje się wyraźnie widoczny.

  • Kraje Europy wschodniej, południowo-wschodniej i południowo zachodniej słyną z tradycyjnego pasterstwa dużych stad owiec, pod okiem pasterza. Jest to historyczna tendencja wynikająca z potrzeby koegzystowania z drapieżnikami na otwartym terenie.
  • W krajach północnej, zachodniej i centralnej Europy farmerzy zwykli wypasać mniejsze stada pod nieobecność sporadycznie odstrzeliwanych drapieżników, stąd niechęć do inwestycji w rozbudowane zarządzanie inwentarzem połączona z sympatią do rozwiązań siłowych typu polowanie.
You've successfully subscribed to AgroWilk
Great! Next, complete checkout for full access to AgroWilk
Welcome back! You've successfully signed in.
Success! Your account is fully activated, you now have access to all content.