Wilcze przetrwanie a specjalizacja psów chroniących stada

Wilcze przetrwanie a specjalizacja psów chroniących stada

Portal EWS udostępnił niezwykle ciekawą mapkę ilustrującą orientacyjne rozmieszczenie wilczej populacji z 1980 roku (kiedy jej stan osiągnął najniższy poziom, zagrożony wyginięciem) w zestawieniu z historycznym pochodzeniem sprawdzonych ras psów przeznaczonych do ochrony zwierząt gospodarskich.

LGD origin vs wolf population 1980

Zestawiając ją z aktualną sytuacją - około 20 000 osobników migrujących po Europie - widoczny jest podział na kraje (a nawet ich poszczególne regiony) pro-ekologiczne - przyjazne koegzystencji działalności człowieka z naturą tego drapieżnika, i kraje radykalnie się temu sprzeciwiające.
– Kraje Europy wschodniej, południowo-wschodniej i południowo zachodniej słyną z tradycyjnego pasterstwa dużych stad owiec, pod okiem pasterza. Jest to historyczna tendencja wynikająca z potrzeby koegzystowania z drapieznikami na otwartym terenie.
–W krajach północnej, zachodniej i centralnej Europy farmerzy zwykli wypasać mniejsze stada pod nieobecność sporadycznie odstrzeliwanych drapieżników, stąd niechęć do inwestycji w rozbudowane zarządzanie inwentarzem połączona z sympatią do rozwiązań siłowych typu polowanie.