O potrzebie jednolitego systemu wdrażania technik ochrony przed drapieżnikami

O potrzebie jednolitego systemu wdrażania technik ochrony przed drapieżnikami

Skłonność przedstawicieli gatunku wilk szary do migracji obejmujących wielokilometrowe obszary sugeruje konieczność popularyzacji odpowiedniej ochrony inwentarza wypasanego na wolnym terenie.

Portal EWS udostępnił mapkę przedstawiającą trasę migracji Salzburskiego wilka, wskazując na konieczność współpracy pomiędzy państwami Unii Europejskiej w kwestii jednolitych zasad dotyczących zapobiegania potencjalnym atakom drapieżników oraz edukacji na temat prawidłowej instalacji zabezpieczeń.

Saltzburg wolf route map

Analiza na podstawie zestawienia potwierdzonych i niepotwierdzonych wskazuje, że wspomniany osobnik na przestrzeni kilku miesięcy przebył dystans liczący 800km, najprawdopodobniej wędrując ku Austrii włoskimi nizinami i/albo wzdłuż alpejskiego pasma gór. Trasa ta przywodzi na myśl Slavco, jednego z najsławniejszych wilków Europy. Slavco został zaobrożowany przez naukowców projektu UE, po czym migrował setki kilometrów w ciągu wielu tygodni przez Chorwację, Słowenię, Austrię i Włochy, aby tam odnaleźć partnerkę celem założenia własnej rodziny (watahy). Naukowcy potwierdzają, że menu Slavco stanowią upolowane jelenie i sarny, jeśli nie na potyka niestrzeżonego inwentarza.
Saltzburski wilk wyruszył (prawdopodobnie pochodzi) z francusko-włoskich rejonów, gdzie Francuzi zabijają wiele wilków rocznie, a Włosi nie uzywaja ogrodzeń elektrycznych. Następnie przebył doskonale przygotowaną pod względem teoretycznym i praktycznym, przodującą w uzyciu psów pasterskich Szwajcarię; po czym przedostał się do Austrii, gdzie większość pasącego się inwentarza jest słabo chroniona lub niechroniona w ogóle. Stamtąd z łatwością może migrować do Niemiec, gdzie populacja wilka jest odpowiednio liczna, oraz dalej przez polskie korytarze ekologiczne.