Wszelkie formy ogrodzeń bazują na tzw. pasywnej prewencji.

7-letni projekt badawczy na stadach owiec w Idaho dowiódł, że straty w inwentarzu okazują się 3-krotnie do 5-krotnie wyższe na obszarach, gdzie nie było innej ochrony przed drapieżnikami (poza odstrzałem osobnika) niż tam, gdzie zostały zastosowane tzw. “metody nieinwazyjne”.
Idaho project
Poddane obserwacjom owce były wypasane w dużych grupach liczących po 2000 zwierząt każda, w obrębie obszaru potwierdzonego jako wilczy rewir. Nad częścią przypisaną Strefie Chronionej czuwali pasterze w asyście psów zaganiających za dnia oraz nocny patrol pasterski monitorujący teren równolegle strzeżony przez pracujące psy predysponowane do pilnowania. W 1 fazie (2008-2010) zaimplementowano fladry, monitoring dopiero w 2 fazie (2011–2014). Implementację ogrodzeń pominięto ze względu na wielkość obszaru przeznaczonego do wypasu.